نتایج نوروفیدبک: چگونه نوروفیدبک میتواند زندگی شما را تغییر دهد؟
یکی از دغدغههای افرادی که به نوروفیدبک علاقه دارند، تأثیر این روش در درمان بیماریها و بهبود تواناییهای ذهنی است. بیشتر ما میخواهیم بدانیم نوروفیدبک چقدر مؤثر است و میتوانیم به آن اعتماد کنیم.
قبل از ورود به موضوع اصلی این مقاله، لازم است با برخی مفاهیم پایه در مورد نوروفیدبک آشنا شوید.
برای آشنایی بیشتر با دستگاه نوروفیدبک و اطلاع از قیمت، مزایا، کاربردها و راهنمای جامع خرید، به این مطلب مراجعه کنید.
اثرات و نتایج نوروفیدبک
هرچند نوروفیدبک هنوز در مراحل اولیه خود قرار دارد، اما در این مدت، تحقیقات متعددی درباره کاربردهای آن انجام شده است.
نوروفیدبک میتواند با آموزش و شرطیسازی مغز، به بهبود فرآیندهای شناختی و رفتاری کمک کند. این روش میتواند در درمان مشکلات روانی و افزایش کارایی افراد سالم مؤثر باشد.
کاهش استرس و اضطراب، دستیابی به آرامش، و تمرکز بر موضوعات خاص، نیازهای اساسی هر فرد سالم هستند. تجربیات جدید از جلسات نوروفیدبک نشان میدهند که آموزشهای مربوط به این روش میتوانند به طرز چشمگیری در این زمینهها کمک کنند.
در ادامه، به طور مختصر به نتایج نوروفیدبک در تحقیقاتی که به بررسی بیماریهای قابل درمان با این روش پرداختهاند، اشاره خواهیم کرد.
نتایج نوروفیدبک در اختلال بیشفعالی
در سال ۲۰۱۳، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) روش “نوروفیدبک” را برای درمان اختلال بیشفعالی در کودکان و نوجوانان تأیید کرد.
با تشخیص دقیق این اختلال از طریق نقشهبرداری مغز، میتوان با بهرهگیری از نوروفیدبک به بهبود این مشکل بدون خطر بازگشت آن پرداخت.
تحقیقات انجامشده در این زمینه نشان میدهد که ۸۰ تا ۸۵ درصد از افرادی که به ADHD مبتلا هستند، بهبود کامل را با استفاده از نوروفیدبک تجربه کردهاند.
نوروفیدبک و ترک اعتیاد به مواد و الکل
کارآیی نوروفیدبک در درمان اختلالهای ناشی از سوء مصرف مواد نیز قابل توجه است. کالوی و همکارانش در سال ۲۰۰۸ تحقیقی بر روی افرادی که با این روش درمان شده بودند، انجام دادند.
نتایج نشان داد که در پی یک پیگیری طولانیمدت (بین ۷۴ تا ۹۸ ماه)، ۳۸.۱ درصد از این افراد هیچگونه بازگشتی نداشتند.
نتایج نوروفیدبک در اضطراب
ژو و همکارانش در سال ۲۰۰۹ به بررسی تأثیر نوروفیدبک و بیوفیدبک بر عملکرد تحصیلی گروهی از دانشجویان پرداختند. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که نوروفیدبک به همراه بیوفیدبک بهطرز معناداری اضطراب امتحان، افسردگی و حالتهای خلقی دانشجویان را بهبود میبخشد. بر اساس این پژوهش، بین ۸۰ تا ۹۰ درصد از بیماران مبتلا به اضطراب با این روش بهبودیافتهاند.
اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)
در تحقیقی که ویلیام (۲۰۰۸) بر روی ۱۰ سرباز جنگی مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه انجام داد، تاثیر نوروفیدبک در کاهش افسردگی و مشکلات توجه ناشی از این اختلال مورد بررسی قرار گرفت.
نتایج تحلیل نشان داد که بعد از ۳۰ جلسه درمان با نوروفیدبک، کاهش معنیداری در علائم مشاهده شده است.
نتایج نوروفیدبک در صرع، آسیب مغزی و سکته مغزی
واکر (۲۰۱۰) در یک مرور سیستماتیک در مورد تأثیر نوروفیدبک بر اختلال صرع، این روش درمانی را کارآمد ارزیابی کرده و اشاره کرد که در پیگیریهای متوسط شش ساله (بین ۳ تا ۹ سال)، هیچ نشانهای از عود علائم مشاهده نشده است.
در انواع مختلف صرع، به ویژه در مواردی که داروها کارایی نداشتهاند و بیماری به شدت مزمن و غیرقابل کنترل بوده، نوروفیدبک در 70 تا 90 درصد بیماران موثر واقع شده است.
اثرات نوروفیدبک بر اوتیسم
تامسون و تامسون (۲۰۰۹) در یک مطالعه مروری که به بررسی افراد مبتلا به اوتیسم در طی ۱۵ سال پرداختند، کارایی نوروفیدبک را مورد ارزیابی قرار دادند.
نتایج این تحقیق نشاندهنده کاهش علائم توجهپریشی، اضطراب، مشکلات اجتماعی، و همچنین بهبود در عملکرد تحصیلی و هوش افراد بود.
اختلال یادگیری (Learning Disability)
نوروفیدبک به عنوان یک روش درمانی برای اختلالات یادگیری تحولی چشمگیر به همراه داشته است. در این زمینه، نوروفیدبک به تنهایی میتواند به حل مشکل کمک کند و نیازی به درمانهای جانبی نیست.
نتایج نوروفیدبک در اختلالات خواب
عموماً اولین تغییراتی که پس از آغاز درمان با نوروفیدبک دیده میشود، به تنظیم الگوی خواب فرد مربوط میشود. از این رو، میتوان از نوروفیدبک برای بهبود اختلالات خواب نیز بهره گرفت.
اثرات مثبت نوروفیدبک
انجمن سایکوفیزیولوژی و بیوفیدبک کاربردی (AAPB) و جامعه تنظیم عصبی، راهنمایی را برای ارزیابی تأثیر بالینی مداخلات سایکوفیزیولوژیک تنظیم و منتشر کردهاند. این انجمن در سال ۲۰۱۶، نسخه سوم این راهنما را به انتشار رساند.
این معیارهای ارزیابی برای بسیاری از کاربردهای بیوفیدبک به کار گرفته میشود. جدول زیر نمایانگر سطوح مختلف اثربخشی است:
- سطح ۱: تأیید نشده بهصورت تجربی و آزمایشی.
- سطح ۲: احتمال تأثیر کم.
- سطح ۳: احتمال تأثیر بالا.
- سطح ۴: تأثیرگذار.
- سطح ۵: تأثیرگذار و ویژه.
